Uiteindelijk sloft Erik dan toch maar naar
beneden.
Hij laat zich door zo'n joch niet ook nog eens verhon-
geren. In de keuken zitten Bob en Jeroentje al aan
tafel. Tenminste, Bob zit aan tafel en Jeroentje zit
erop.
„Brobram! Brobram!" roept hij en slaat met
zijn
bord de maat op de tafel.
„Waar zijn Anne en Floor?" vraagt Erik.
„O, de spullen opbergen en het huis bekijken
en zo.
Wij beginnen vast."
Erik gaat zo ver mogelijk van Jeroentje
vandaan zit-
ten. Hij wil hier verder niets meer mee te maken heb-
ben, en maakt van de drukte gebruik om de pinda-
kaas eens lekker dik op zijn boterham te smeren.
„Wat wil je erop?" vraagt Bob ondertussen
aan
Jeroentje en probeert het bord uit zijn handjes los te
peuteren.
„Brobram! Brobram!" schreeuwt Jeroentje en
pakt
snel de doos met vleeswaren om daar verder mee op
de tafel te timmeren.
Boris, de hond, vindt het prachtig. Hij
staart naar
de rondvliegende plakjes ham, alsof hij altijd al wist
dat eens de hondenhemel op aarde zou komen.
„Wat zou hij erop willen?" vraagt Bob aan
Erik. Die
doet net of hij niets hoort. Hij smeert op zijn boter-
ham nog een klein laagje pindakaas erbij, om de laat-
ste kale plekjes dicht te krijgen.
„Wil je hagelslag?" vraagt Bob aan Jeroentje.
„Wijje rarag?" vraagt Jeroentje en lacht
vriendelijk
naar Bob.
„Nee, luister Jeroentje. Wil jij hagelslag?"
Jeroentje kijkt hem een tijdje diep in de
ogen. „Wijje
rarag?" vraagt hij dan zachtjes.
Bob haalt even zijn schouders op. „We gaan
het
maar proberen," zegt hij. Hij doet een dikke laag
hagelslag op de boterham en pakt Jeroentje van de
tafel om hem in zijn stoel en voor zijn bord te zetten.
„Kijk Jeroentje, lekkere hagelslag," legt hij hem uit.
Jeroentje spartelt flink tegen. Hij gilt er
ook bij.
„Brobram! Brobram!"
„Kijk, hier is je boterham, Jeroentje." Met
moeite
maakt Bob een bochtje in Jeroentje. Hij duwt hem in
zijn stoel en zet gauw het bord ervoor. „Zie je, Jeroen-
tje? Daar is je boterham!"
Maar Jeroentje heeft de stoel nauwelijks
aangeraakt
of hij springt als een dubbelgevouwen piepeendje
overeind en kruipt meteen weer op de tafel.